Od miary łukowej i wykresów, przez wzory redukcyjne, aż po tożsamości i równania trygonometryczne.
Oficjalna Karta Wzorów CKE
Pobierz i miej ją pod ręką.
Wstęp: Witaj w krainie fal i okręgów
Trygonometria na maturze rozszerzonej to zupełnie inna bajka niż na podstawie. Tutaj kąty nie kończą się na 90 stopniach. Będziemy kręcić się w nieskończoność po okręgu, zamieniać stopnie na radiany, "redukować" wielkie kąty do tych ostrych oraz rozwiązywać równania, które mają nieskończenie wiele rozwiązań. Spokojnie – większość narzędzi, których potrzebujesz, leży bezpiecznie w tablicach CKE!
📋 Spis treści
Podstawy i Wzory
1
Zamiana Kątów (Stopnie vs Radiany)
Na rozszerzeniu rzadko używamy stopni. Przechodzimy na profesjonalną miarę łukową (radiany). Radian to nic innego jak długość łuku, który wycina kąt na okręgu o promieniu 1. Zapamiętaj tylko jedno najważniejsze równanie, z którego wyciągniesz wszystko za pomocą proporcji!
Stopnie Radiany
Chcąc zamienić stopnie na radiany, mnożysz wartość przez .
Radiany Stopnie
Wystarczy w miejsce wstawić i wykonać mnożenie/dzielenie.
2
Definicje dla dowolnego kąta (Koło trygonometryczne)
W trójkącie prostokątnym nie narysujesz kąta 200 stopni. Dlatego na rozszerzeniu wkładamy kąt do układu współrzędnych. Jego wierzchołek jest w środku , a jedno ramię leży na dodatniej osi OX. Bierzemy dowolny punkt na drugim ramieniu kąta. Odległość tego punktu od środka to ramię (gdzie z Pitagorasa ).
Maturalny wierszyk o znakach
Ponieważ punkt krąży po wszystkich czterech ćwiartkach układu, iks i igrek mogą być ujemne. Stąd wzięły się znaki funkcji. Pamiętaj ten krótki wierszyk (nie znajdziesz go w tablicach!):
3
Wykresy i Okresowość (Fale Trygonometryczne)
Wykresem sinusa (i cosinusa) jest sinusoida – niekończąca się fala. Najważniejszą cechą tych funkcji jest okresowość, co oznacza, że po pewnym czasie ich kształt powtarza się w 100%. To dlatego równania trygonometryczne mają nieskończenie wiele rozwiązań!
4
Wzory Redukcyjne (Zasada Kowala)
W tablicach CKE znajduje się cała strona przerażających wzorów redukcyjnych. Nikt normalny nie uczy się ich na pamięć. Istnieje prosta, dwuetapowa zasada, dzięki której poradzisz sobie z każdym "wielkim" kątem, np. czy .
Algorytm Redukcji (2 Kroki):
Zadanie: Oblicz wartość . Rozbijamy kąt używając osi układu współrzędnych: lub .
Krok 1: Znak (+ czy - ?)
Kąt leży w drugiej ćwiartce. Wierszyk mówi: "w drugiej tylko sinus". My sprawdzamy cosinusa, więc dajemy znak minusa z przodu!
Krok 2: Zamiana na kofunkcję (Reguła Konia)
Spoglądamy na bazowy kąt (ten leżący na osi, względem którego odkładamy resztę):
• Jeśli użyliśmy osi pionowej (kąty , czyli ), kiwamy głową w pionie ("TAK"). Funkcja ZMIENIA SIĘ na swoją kofunkcję (sin na cos, tg na ctg).
• Jeśli użyliśmy osi poziomej (kąty , czyli ), kręcimy głową w poziomie ("NIE"). Funkcja ZOSTAJE BEZ ZMIAN.
5
Wzory: Sumy, różnice i podwojone kąty
To broń najcięższego kalibru. Kiedy w równaniu lub tożsamości zobaczysz podwojony kąt (np. ), zawsze musisz zrzucić go do pojedynczego iksa. Używasz do tego wzorów z tablic.
Sinus podwojonego kąta
Wspaniały wzór, bo ma tylko jedną postać!
Cosinus podwojonego kąta
Można go łatwo modyfikować z jedynki trygonometrycznej.
6
Tożsamości Trygonometryczne (Dowodzenie)
Często w zadaniu masz wykazać, że lewa strona równania z wielkim potworem trygonometrycznym równa się prostej liczbie z prawej strony. Rozwiązanie polega na sprowadzaniu wszystkiego do funkcji sinus i cosinus za pomocą dwóch fundamentów:
Klasyczny Dowód:
Wykaż, że dla każdego kąta ostrego zachodzi:
Startujemy ZAWSZE od jednej strony, która jest dłuższa i trudniejsza (tutaj Lewa Strona). Podnosimy do kwadratu ze wzorów skróconego mnożenia:
Zauważ, że środkowe człony z dwójką kasują się nawzajem!
Zauważamy dwie "Jedynki Trygonometryczne":
7
Wstęp do Równań Trygonometrycznych
Najważniejsza zasada rozwiązywania równań (np. ): takie równanie ma nieskończenie wiele rozwiązań! Skoro funkcja rysuje się w kółko (fala powtarza się co ), to nie masz tylko jednego iksa, dla którego wynik to jedna druga. Masz ich tysiące. Dlatego do wyniku zawsze doklejamy informację o okresowości.
Z sinusoidy wiemy jednak, że na jednym "okrążeniu" funkcja "przecina" ten poziom w dwóch miejscach. Drugi punkt to , czyli .
8
Równania kwadratowe z "t" (Jedynka na ratunek)
Co zrobić, gdy w jednym równaniu masz wymieszanego sinusa i cosinusa, a do tego pojawiają się kwadraty? Twój cel to pozostawienie tylko jednej funkcji. Służy do tego Jedynka Trygonometryczna. Kiedy zamienisz wszystko np. na same sinusy, możesz wprowadzić zmienną pomocniczą i policzyć zwykłą deltę!
Krytyczne założenie zmiennej "t"
Jeśli podstawiasz lub , musisz bezwzględnie zapisać obok założenie: . Sinus i cosinus nigdy nie wyskoczą poza ten przedział! Jeśli wyjdzie Ci , natychmiast odrzucasz to rozwiązanie.
Klasyk Maturalny (Krok po Kroku):
Rozwiąż równanie:
Krok 1: Jedynka Trygonometryczna.
Mamy sinusa w pierwszej potędze (z nim nic nie zrobimy) i cosinusa w kwadracie. Zamieniamy cosinusa ze wzoru .
Krok 2: Podstawienie i Delta.
Wprowadzamy zmienną , gdzie .
Liczymy deltę: .
Oba wyniki mieszczą się w przedziale , więc oba akceptujemy!
Krok 3: Powrót do sinusa i serie rozwiązań.
Rozwiązujemy teraz dwa niezależne, proste równania:
9
Metoda Iloczynowa i Wzory na Podwojony Kąt
CKE kocha ukrywać przed Tobą zmienną . Robią to, wprowadzając do równania różne kąty, np. oraz . Nie możesz rozwiązać równania, jeśli kąty nie są takie same! Twoim pierwszym zadaniem jest zawsze "rozbicie" podwojonego kąta wzorami z tablic, a następnie wyciągnięcie wspólnego czynnika przed nawias.
Rozwiązanie przez grupowanie:
Rozwiąż równanie:
Krok 1: Wzór na podwojony kąt.
Używamy wzoru z tablic: . Zastępujemy nim pierwszy człon równania.
Krok 2: Wyłączanie przed nawias (NIGDY NIE DZIEL!).
Kusi Cię, żeby podzielić równanie obustronnie przez ? Zakazane! Utracisz w ten sposób połowę rozwiązań (bo może być zerem). Zamiast tego wyłączamy go przed nawias.
Krok 3: Dwa mini-równania.
Iloczyn wynosi zero tylko wtedy, gdy któryś z czynników jest zerem. Rozbijamy zadanie na dwie ścieżki:
Ostateczną odpowiedzią jest suma wszystkich wyznaczonych serii rozwiązań, dla .
10
Wybieranie rozwiązań z przedziału (Pułapka CKE)
Często na końcu polecenia CKE dodaje niewinnie brzmiący dopisek: "...w przedziale ". To oznacza, że nie interesują ich nieskończone serie z literką . Musisz "ręcznie" podstawiać za liczby całkowite () i wypisać tylko te iksy, które wpadają w wyznaczony przedział.
Ostateczna odpowiedź to dokładnie dwie liczby:
11
Kompleksowe zadanie z arkusza (Krok po kroku)
Pora połączyć całą zdobytą wiedzę w jednym, typowym zadaniu maturalnym za 3-4 punkty. Mamy tutaj równanie z różnymi funkcjami, podwojonym kątem oraz ograniczonym przedziałem. Kluczem do sukcesu jest zauważenie ukrytego wzoru, który pozwoli nam sprowadzić wszystko do jednej funkcji.
Rozwiązanie zadania maturalnego:
Rozwiąż równanie:
w przedziale .
Krok 1: Szukamy ukrytego wzoru (Grupowanie).
Przyglądamy się wyrazom z kwadratami. Oba mają z przodu trójkę. Wyciągnijmy ją przed nawias i zobaczmy, co z tego wyjdzie:
Nawias to nic innego jak idealny wzór na cosinus podwojonego kąta z tablic maturalnych! Zastępujemy go:
Krok 2: Przejście na tangensa (Trik z dzieleniem).
Mamy równanie typu . Najszybszą metodą jest podzielenie obu stron przez cosinus. Ale uwaga, musimy się upewnić, że nie dzielimy przez zero!
Krok 3: Wyznaczamy ogólne rozwiązanie równania.
Izolujemy tangensa:
Tangens wynosi dla kąta . Skoro wynik jest ujemny, jesteśmy np. w IV ćwiartce, więc kąt to . Pamiętamy o okresie tangensa ():
Krok 4: Sito przedziału (Sprawdzamy k).
Mamy ogólny wynik, ale zadanie wymaga rozwiązań z przedziału . Dla wygody sprowadźmy ułamki do wspólnego mianownika (6): . Nasz przedział to inaczej . Podstawiamy liczby całkowite za :