Dział 5

Trygonometria

Od miary łukowej i wykresów, przez wzory redukcyjne, aż po tożsamości i równania trygonometryczne.

Oficjalna Karta Wzorów CKE

Pobierz i miej ją pod ręką.

Pobierz PDF

Wstęp: Witaj w krainie fal i okręgów

Trygonometria na maturze rozszerzonej to zupełnie inna bajka niż na podstawie. Tutaj kąty nie kończą się na 90 stopniach. Będziemy kręcić się w nieskończoność po okręgu, zamieniać stopnie na radiany, "redukować" wielkie kąty do tych ostrych oraz rozwiązywać równania, które mają nieskończenie wiele rozwiązań. Spokojnie – większość narzędzi, których potrzebujesz, leży bezpiecznie w tablicach CKE!

1

Zamiana Kątów (Stopnie vs Radiany)

Na rozszerzeniu rzadko używamy stopni. Przechodzimy na profesjonalną miarę łukową (radiany). Radian to nic innego jak długość łuku, który wycina kąt na okręgu o promieniu 1. Zapamiętaj tylko jedno najważniejsze równanie, z którego wyciągniesz wszystko za pomocą proporcji!

π=180\pi = 180^\circ

Stopnie     \implies Radiany

Chcąc zamienić stopnie na radiany, mnożysz wartość przez π180\frac{\pi}{180^\circ}.

60π180=60π180=π360^\circ \cdot \frac{\pi}{180^\circ} = \frac{60\pi}{180} = \frac{\pi}{3}

Radiany     \implies Stopnie

Wystarczy w miejsce π\pi wstawić 180180^\circ i wykonać mnożenie/dzielenie.

5π4=51804=545=225\frac{5\pi}{4} = \frac{5 \cdot 180^\circ}{4} = 5 \cdot 45^\circ = 225^\circ

2

Definicje dla dowolnego kąta (Koło trygonometryczne)

W trójkącie prostokątnym nie narysujesz kąta 200 stopni. Dlatego na rozszerzeniu wkładamy kąt do układu współrzędnych. Jego wierzchołek jest w środku (0,0)(0,0), a jedno ramię leży na dodatniej osi OX. Bierzemy dowolny punkt P(x,y)P(x,y) na drugim ramieniu kąta. Odległość tego punktu od środka to ramię rr (gdzie z Pitagorasa r=x2+y2r = \sqrt{x^2 + y^2}).

Sinus
sinα=yr\sin\alpha = \frac{y}{r}
(odpowiada współrzędnej igrekowej)
Cosinus
cosα=xr\cos\alpha = \frac{x}{r}
(odpowiada współrzędnej iksowej)
Tangens
tanα=yx\tan\alpha = \frac{y}{x}
(tutaj mianownik nie może być zerem!)
🧠

Maturalny wierszyk o znakach

Ponieważ punkt P(x,y)P(x,y) krąży po wszystkich czterech ćwiartkach układu, iks i igrek mogą być ujemne. Stąd wzięły się znaki funkcji. Pamiętaj ten krótki wierszyk (nie znajdziesz go w tablicach!):



"W pierwszej ćwiartce same plusy, w drugiej tylko sinus. W trzeciej tangens i cotangens, a w czwartej cosinus."

3

Wykresy i Okresowość (Fale Trygonometryczne)

Wykresem sinusa (i cosinusa) jest sinusoida – niekończąca się fala. Najważniejszą cechą tych funkcji jest okresowość, co oznacza, że po pewnym czasie ich kształt powtarza się w 100%. To dlatego równania trygonometryczne mają nieskończenie wiele rozwiązań!

Sinus i Cosinus
  • Dziedzina: xRx \in \mathbb{R} (wszystkie liczby)
  • Zbiór wartości: y1,1y \in \langle -1, 1 \rangle (fala jest zamknięta z góry i z dołu)
  • Okres podstawowy: T=2πT = 2\pi (czyli 360360^\circ – co tyle wykres zaczyna się od nowa)
Tangens
  • Dziedzina: Wyrzucamy punkty, w których cosinus to zero (np. 9090^\circ, czyli π2\frac{\pi}{2}).
  • Zbiór wartości: yRy \in \mathbb{R} (leci w dół i w górę bez końca)
  • Okres podstawowy: T=πT = \pi (powtarza się dwa razy szybciej!)

4

Wzory Redukcyjne (Zasada Kowala)

W tablicach CKE znajduje się cała strona przerażających wzorów redukcyjnych. Nikt normalny nie uczy się ich na pamięć. Istnieje prosta, dwuetapowa zasada, dzięki której poradzisz sobie z każdym "wielkim" kątem, np. cos(120)\cos(120^\circ) czy sin(7π6)\sin(\frac{7\pi}{6}).

Algorytm Redukcji (2 Kroki):

Zadanie: Oblicz wartość cos(150)\cos(150^\circ). Rozbijamy kąt używając osi układu współrzędnych: cos(18030)\cos(180^\circ - 30^\circ) lub cos(90+60)\cos(90^\circ + 60^\circ).

Krok 1: Znak (+ czy - ?)

Kąt 150150^\circ leży w drugiej ćwiartce. Wierszyk mówi: "w drugiej tylko sinus". My sprawdzamy cosinusa, więc dajemy znak minusa z przodu!

Krok 2: Zamiana na kofunkcję (Reguła Konia)

Spoglądamy na bazowy kąt (ten leżący na osi, względem którego odkładamy resztę):



• Jeśli użyliśmy osi pionowej (kąty 90,27090^\circ, 270^\circ, czyli π2,3π2\frac{\pi}{2}, \frac{3\pi}{2}), kiwamy głową w pionie ("TAK"). Funkcja ZMIENIA SIĘ na swoją kofunkcję (sin na cos, tg na ctg).


• Jeśli użyliśmy osi poziomej (kąty 180,360180^\circ, 360^\circ, czyli π,2π\pi, 2\pi), kręcimy głową w poziomie ("NIE"). Funkcja ZOSTAJE BEZ ZMIAN.

Dla osi poziomej (180°):
cos(18030)=cos(30)=32\cos(180^\circ - 30^\circ) = -\cos(30^\circ) = -\frac{\sqrt{3}}{2}
Dla osi pionowej (90°):
cos(90+60)=sin(60)=32\cos(90^\circ + 60^\circ) = -\sin(60^\circ) = -\frac{\sqrt{3}}{2}

5

Wzory: Sumy, różnice i podwojone kąty

To broń najcięższego kalibru. Kiedy w równaniu lub tożsamości zobaczysz podwojony kąt (np. 2x2x), zawsze musisz zrzucić go do pojedynczego iksa. Używasz do tego wzorów z tablic.

Sinus podwojonego kąta

sin(2α)=2sinαcosα\sin(2\alpha) = 2 \sin\alpha \cos\alpha

Wspaniały wzór, bo ma tylko jedną postać!

Cosinus podwojonego kąta

cos(2α)=cos2αsin2α\cos(2\alpha) = \cos^2\alpha - \sin^2\alpha

Można go łatwo modyfikować z jedynki trygonometrycznej.

6

Tożsamości Trygonometryczne (Dowodzenie)

Często w zadaniu masz wykazać, że lewa strona równania z wielkim potworem trygonometrycznym równa się prostej liczbie z prawej strony. Rozwiązanie polega na sprowadzaniu wszystkiego do funkcji sinus i cosinus za pomocą dwóch fundamentów:

sin2α+cos2α=1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1
ORAZ
tanα=sinαcosα\tan\alpha = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha}

Klasyczny Dowód:

Wykaż, że dla każdego kąta ostrego α\alpha zachodzi: (sinα+cosα)2+(sinαcosα)2=2(\sin\alpha + \cos\alpha)^2 + (\sin\alpha - \cos\alpha)^2 = 2

Startujemy ZAWSZE od jednej strony, która jest dłuższa i trudniejsza (tutaj Lewa Strona). Podnosimy do kwadratu ze wzorów skróconego mnożenia:

L=(sin2α+2sinαcosα+cos2α)+(sin2α2sinαcosα+cos2α)L = (\sin^2\alpha + 2\sin\alpha\cos\alpha + \cos^2\alpha) + (\sin^2\alpha - 2\sin\alpha\cos\alpha + \cos^2\alpha)

Zauważ, że środkowe człony z dwójką kasują się nawzajem!

L=sin2α+cos2α+sin2α+cos2αL = \sin^2\alpha + \cos^2\alpha + \sin^2\alpha + \cos^2\alpha

Zauważamy dwie "Jedynki Trygonometryczne":

L=1+1=2L = 1 + 1 = 2

L=PL = P(Lewa strona równa się Prawej, co kończy dowód)

7

Wstęp do Równań Trygonometrycznych

Najważniejsza zasada rozwiązywania równań (np. sinx=12\sin x = \frac{1}{2}): takie równanie ma nieskończenie wiele rozwiązań! Skoro funkcja rysuje się w kółko (fala powtarza się co 2π2\pi), to nie masz tylko jednego iksa, dla którego wynik to jedna druga. Masz ich tysiące. Dlatego do wyniku zawsze doklejamy informację o okresowości.

Przykład: sinx=12\sin x = \frac{1}{2}
Z małej tabelki w tablicach wyczytujesz podstawowy kąt: x0=30x_0 = 30^\circ (czyli π6\frac{\pi}{6} w radianach).

Z sinusoidy wiemy jednak, że na jednym "okrążeniu" funkcja "przecina" ten poziom w dwóch miejscach. Drugi punkt to πx0\pi - x_0, czyli ππ6=5π6\pi - \frac{\pi}{6} = \frac{5\pi}{6}.

Pełne rozwiązanie:
x=π6+2kπx = \frac{\pi}{6} + 2k\piLUBx=5π6+2kπx = \frac{5\pi}{6} + 2k\pi
Gdzie kZk \in \mathbb{Z} (k to dowolna liczba całkowita).

8

Równania kwadratowe z "t" (Jedynka na ratunek)

Co zrobić, gdy w jednym równaniu masz wymieszanego sinusa i cosinusa, a do tego pojawiają się kwadraty? Twój cel to pozostawienie tylko jednej funkcji. Służy do tego Jedynka Trygonometryczna. Kiedy zamienisz wszystko np. na same sinusy, możesz wprowadzić zmienną pomocniczą tt i policzyć zwykłą deltę!

🚧

Krytyczne założenie zmiennej "t"

Jeśli podstawiasz t=sinxt = \sin x lub t=cosxt = \cos x, musisz bezwzględnie zapisać obok założenie: t1,1t \in \langle -1, 1 \rangle. Sinus i cosinus nigdy nie wyskoczą poza ten przedział! Jeśli wyjdzie Ci t=2t = 2, natychmiast odrzucasz to rozwiązanie.

Klasyk Maturalny (Krok po Kroku):

Rozwiąż równanie:

2cos2x+sinx1=02\cos^2 x + \sin x - 1 = 0

Krok 1: Jedynka Trygonometryczna.

Mamy sinusa w pierwszej potędze (z nim nic nie zrobimy) i cosinusa w kwadracie. Zamieniamy cosinusa ze wzoru cos2x=1sin2x\cos^2 x = 1 - \sin^2 x.

2(1sin2x)+sinx1=02(1 - \sin^2 x) + \sin x - 1 = 0
22sin2x+sinx1=02 - 2\sin^2 x + \sin x - 1 = 0
2sin2x+sinx+1=0-2\sin^2 x + \sin x + 1 = 0

Krok 2: Podstawienie tt i Delta.

Wprowadzamy zmienną t=sinxt = \sin x, gdzie t1,1t \in \langle -1, 1 \rangle.

2t2+t+1=0-2t^2 + t + 1 = 0

Liczymy deltę: Δ=124(2)(1)=9    Δ=3\Delta = 1^2 - 4(-2)(1) = 9 \implies \sqrt{\Delta} = 3.

t1=134=1orazt2=1+34=12t_1 = \frac{-1 - 3}{-4} = 1 \quad \text{oraz} \quad t_2 = \frac{-1 + 3}{-4} = -\frac{1}{2}

Oba wyniki mieszczą się w przedziale 1,1\langle -1, 1 \rangle, więc oba akceptujemy!

Krok 3: Powrót do sinusa i serie rozwiązań.

Rozwiązujemy teraz dwa niezależne, proste równania:

sinx=1\sin x = 1
Sinus osiąga 1 na samym szczycie fali, czyli dla 90 stopni.
x=π2+2kπx = \frac{\pi}{2} + 2k\pi
sinx=12\sin x = -\frac{1}{2}
Dla wartości ujemnych szukamy w III i IV ćwiartce.
x=7π6+2kπx=11π6+2kπx = \frac{7\pi}{6} + 2k\pi \lor x = \frac{11\pi}{6} + 2k\pi

9

Metoda Iloczynowa i Wzory na Podwojony Kąt

CKE kocha ukrywać przed Tobą zmienną tt. Robią to, wprowadzając do równania różne kąty, np. 2x2x oraz xx. Nie możesz rozwiązać równania, jeśli kąty nie są takie same! Twoim pierwszym zadaniem jest zawsze "rozbicie" podwojonego kąta wzorami z tablic, a następnie wyciągnięcie wspólnego czynnika przed nawias.

Rozwiązanie przez grupowanie:

Rozwiąż równanie:

sin(2x)sinx=0\sin(2x) - \sin x = 0

Krok 1: Wzór na podwojony kąt.

Używamy wzoru z tablic: sin(2x)=2sinxcosx\sin(2x) = 2\sin x \cos x. Zastępujemy nim pierwszy człon równania.

2sinxcosxsinx=02\sin x \cos x - \sin x = 0

Krok 2: Wyłączanie przed nawias (NIGDY NIE DZIEL!).

Kusi Cię, żeby podzielić równanie obustronnie przez sinx\sin x? Zakazane! Utracisz w ten sposób połowę rozwiązań (bo sinx\sin x może być zerem). Zamiast tego wyłączamy go przed nawias.

sinx(2cosx1)=0\sin x \cdot (2\cos x - 1) = 0

Krok 3: Dwa mini-równania.

Iloczyn wynosi zero tylko wtedy, gdy któryś z czynników jest zerem. Rozbijamy zadanie na dwie ścieżki:

sinx=0\sin x = 0
Sinusoida przecina oś poziomą co 180180^\circ.
x=kπx = k\pi
2cosx1=0    cosx=122\cos x - 1 = 0 \implies \cos x = \frac{1}{2}
Cosinus jest dodatni w I i IV ćwiartce.
x=π3+2kπx=π3+2kπx = \frac{\pi}{3} + 2k\pi \lor x = -\frac{\pi}{3} + 2k\pi

Ostateczną odpowiedzią jest suma wszystkich wyznaczonych serii rozwiązań, dla kZk \in \mathbb{Z}.

10

Wybieranie rozwiązań z przedziału (Pułapka CKE)

Często na końcu polecenia CKE dodaje niewinnie brzmiący dopisek: "...w przedziale 0,2π\langle 0, 2\pi \rangle". To oznacza, że nie interesują ich nieskończone serie z literką kk. Musisz "ręcznie" podstawiać za kk liczby całkowite (,1,0,1,2,\dots, -1, 0, 1, 2, \dots) i wypisać tylko te iksy, które wpadają w wyznaczony przedział.

Jak to robić sprawnie?
Załóżmy, że wyszła Ci seria: x=π6+kπx = \frac{\pi}{6} + k\pi. Szukamy rozwiązań w 0,2π\langle 0, 2\pi \rangle.
  • Dla k=0k=0: x=π6x = \frac{\pi}{6}. Mieści się w 0,2π\langle 0, 2\pi \rangle? TAK. Zapisujemy.
  • Dla k=1k=1: x=π6+π=7π6x = \frac{\pi}{6} + \pi = \frac{7\pi}{6}. Mieści się? TAK. Zapisujemy.
  • Dla k=2k=2: x=π6+2π=216πx = \frac{\pi}{6} + 2\pi = 2\frac{1}{6}\pi. Mieści się? NIE. Wyskoczyło poza prawą stronę przedziału. Tutaj przerywamy wstawianie na plusie.
  • Dla k=1k=-1: x=π6π=5π6x = \frac{\pi}{6} - \pi = -\frac{5\pi}{6}. Mieści się? NIE. Jest ujemne, a przedział zaczyna się od zera.

Ostateczna odpowiedź to dokładnie dwie liczby: x{π6,7π6}x \in \left\{\frac{\pi}{6}, \frac{7\pi}{6}\right\}

11

Kompleksowe zadanie z arkusza (Krok po kroku)

Pora połączyć całą zdobytą wiedzę w jednym, typowym zadaniu maturalnym za 3-4 punkty. Mamy tutaj równanie z różnymi funkcjami, podwojonym kątem oraz ograniczonym przedziałem. Kluczem do sukcesu jest zauważenie ukrytego wzoru, który pozwoli nam sprowadzić wszystko do jednej funkcji.

Rozwiązanie zadania maturalnego:

Rozwiąż równanie:

3cos2x+3sin(2x)3sin2x=03\cos^2 x + \sqrt{3}\sin(2x) - 3\sin^2 x = 0

w przedziale [π,π][-\pi, \pi].

Krok 1: Szukamy ukrytego wzoru (Grupowanie).

Przyglądamy się wyrazom z kwadratami. Oba mają z przodu trójkę. Wyciągnijmy ją przed nawias i zobaczmy, co z tego wyjdzie:

3(cos2xsin2x)+3sin(2x)=03(\cos^2 x - \sin^2 x) + \sqrt{3}\sin(2x) = 0

Nawias to nic innego jak idealny wzór na cosinus podwojonego kąta z tablic maturalnych! Zastępujemy go:

3cos(2x)+3sin(2x)=03\cos(2x) + \sqrt{3}\sin(2x) = 0

Krok 2: Przejście na tangensa (Trik z dzieleniem).

Mamy równanie typu Acos(α)+Bsin(α)=0A\cos(\alpha) + B\sin(\alpha) = 0. Najszybszą metodą jest podzielenie obu stron przez cosinus. Ale uwaga, musimy się upewnić, że nie dzielimy przez zero!



(Gdyby cos(2x)=0\cos(2x) = 0, to z równania wyszłoby nam, że sin(2x)\sin(2x) też musi być zerem. Ale sinus i cosinus tego samego kąta nie mogą być jednocześnie zerami przez jedynkę trygonometryczną. Zatem cos(2x)0\cos(2x) \neq 0.)
3cos(2x)+3sin(2x)=0/:cos(2x)3\cos(2x) + \sqrt{3}\sin(2x) = 0 \quad / : \cos(2x)

3+3sin(2x)cos(2x)=03 + \sqrt{3}\frac{\sin(2x)}{\cos(2x)} = 0

3+3tan(2x)=03 + \sqrt{3}\tan(2x) = 0

Krok 3: Wyznaczamy ogólne rozwiązanie równania.

Izolujemy tangensa:

3tan(2x)=3/:3\sqrt{3}\tan(2x) = -3 \quad / : \sqrt{3}
tan(2x)=33=3\tan(2x) = -\frac{3}{\sqrt{3}} = -\sqrt{3}

Tangens wynosi 3\sqrt{3} dla kąta π3\frac{\pi}{3}. Skoro wynik jest ujemny, jesteśmy np. w IV ćwiartce, więc kąt to π3-\frac{\pi}{3}. Pamiętamy o okresie tangensa (kπk\pi):

2x=π3+kπ/:22x = -\frac{\pi}{3} + k\pi \quad / : 2
x=π6+kπ2x = -\frac{\pi}{6} + k\frac{\pi}{2}

Krok 4: Sito przedziału (Sprawdzamy k).

Mamy ogólny wynik, ale zadanie wymaga rozwiązań z przedziału [π,π][-\pi, \pi]. Dla wygody sprowadźmy ułamki do wspólnego mianownika (6): x=π+3kπ6x = \frac{-\pi + 3k\pi}{6}. Nasz przedział to inaczej [6π6,6π6][-\frac{6\pi}{6}, \frac{6\pi}{6}]. Podstawiamy liczby całkowite za kk:

  • Dla k=2k = -2: x=π66π6=7π6x = -\frac{\pi}{6} - \frac{6\pi}{6} = -\frac{7\pi}{6} ❌ (Za mało, wyszliśmy poza przedział).
  • Dla k=1k = -1: x=π63π6=4π6=2π3x = -\frac{\pi}{6} - \frac{3\pi}{6} = -\frac{4\pi}{6} = \mathbf{-\frac{2\pi}{3}} ✅ (Mieści się).
  • Dla k=0k = 0: x=π6x = \mathbf{-\frac{\pi}{6}} ✅ (Mieści się).
  • Dla k=1k = 1: x=π6+3π6=2π6=π3x = -\frac{\pi}{6} + \frac{3\pi}{6} = \frac{2\pi}{6} = \mathbf{\frac{\pi}{3}} ✅ (Mieści się).
  • Dla k=2k = 2: x=π6+6π6=5π6x = -\frac{\pi}{6} + \frac{6\pi}{6} = \mathbf{\frac{5\pi}{6}} ✅ (Mieści się).
  • Dla k=3k = 3: x=π6+9π6=8π6x = -\frac{\pi}{6} + \frac{9\pi}{6} = \frac{8\pi}{6} ❌ (Za dużo, przekroczyliśmy π\pi).
Odpowiedź końcowa:
x{2π3,π6,π3,5π6}x \in \left\{ -\frac{2\pi}{3}, -\frac{\pi}{6}, \frac{\pi}{3}, \frac{5\pi}{6} \right\}