Równania z Parametrem
Królowa matury rozszerzonej. Wzory Viete'a, warunki z Deltą i przekształcenia algebraiczne. Zadanie za 5-6 pkt.
Równanie kwadratowe, w którym zamiast współczynnika stoi litera, a warunek dotyczy pierwiastków — najczęściej sumy ich kwadratów albo sumy odwrotności — to stały punkt rozszerzenia. Kolejność pracy jest zawsze taka sama: warunek na wyróżnik, wzory Viete'a, przekształcenie warunku do sumy i iloczynu pierwiastków, na końcu sprawdzenie wyników z założeniem z pierwszego kroku. Ten ostatni krok bywa pomijany, a to on decyduje o komplecie punktów. Na maturze 2024 pojawiło się zadanie, w którym wyliczona wartość parametru nie należała do dziedziny i cała rzecz rozbijała się o poprawną interpretację wyniku. Od tamtej pory traktujemy ten ostatni krok jako obowiązkowy.
- O co chodzi z tym parametrem?
W zadaniach rozszerzonych współczynniki lub często nie są liczbami, ale wyrażeniami z literką (parametrem). Twoim celem jest znalezienie takiego , dla którego równanie spełnia konkretne warunki (np. ma dwa różne pierwiastki dodatnie).
Złota zasada: Zawsze zaczynaj od sprawdzenia warunku na istnienie rozwiązań! Bez (lub ) nie ma w ogóle o czym rozmawiać.
- Wzory Viete'a (Twoja Tajna Broń)
SUMA PIERWIASTKÓW
ILOCZYN PIERWIASTKÓW
Niezbędnik Przekształceń
Na maturze prawie nigdy nie dostaniesz prostego . Musisz umieć przekształcić te wyrażenia:
- Suma kwadratów:
Suma odwrotności:
- Zadanie maturalne: parametr i suma kwadratów
Zadanie
💡 Pokaż rozwiązanie krok po kroku▼
Zobaczmy sytuację dla jednego z rozwiązań, np. . Wtedy funkcja to .
Miejsca zerowe to -1 i -2. Suma ich kwadratów: . Zgadza się!
- Tłumacz z polskiego na układ warunków
Cała trudność tych zadań siedzi w jednym kroku: zamianie zdania z treści na układ nierówności. Rachunki są potem rutynowe. Poniższa tabela pokrywa praktycznie wszystkie sformułowania, jakie CKE stosuje dla równania .
| Treść mówi | Zapisujesz |
|---|---|
| dwa różne rozwiązania | i |
| dokładnie jedno rozwiązanie | albo z |
| brak rozwiązań | |
| dwa rozwiązania dodatnie | , , |
| dwa rozwiązania ujemne | , , |
| rozwiązania różnych znaków | wystarczy |
| rozwiązania większe od | , , |
Dlaczego przy różnych znakach wystarczy iloczyn. Jeśli , to , a stąd wychodzi już samo. Zapisanie delty nie jest błędem, ale warto wiedzieć, że jest zbędna — na egzaminie to oszczędność dwóch minut.
Ostatni wiersz to warunki „obu pierwiastków po jednej stronie liczby": parabola musi mieć po stronie właściwy znak (stąd ), a wierzchołek leżeć po właściwej stronie (stąd warunek na ). Rysunek paraboli z zaznaczoną liczbą odtwarza te warunki szybciej niż pamięć.
- Dwa miejsca, w których zadanie się wykłada
1. Współczynnik przy też zawiera parametr. W równaniu dla nie ma żadnej delty — równanie staje się liniowe i ma dokładnie jedno rozwiązanie. Ten przypadek trzeba rozpatrzyć osobno, na samym początku. Jeśli treść mówi „równanie kwadratowe", warunek i tak musi się pojawić w rozwiązaniu.
2. Część wspólna, a nie suma warunków. Wszystkie nierówności muszą zachodzić jednocześnie. Rozwiąż każdą osobno, zaznacz na jednej osi liczbowej i weź część wspólną. Najczęstszy błąd to zapisanie sumy przedziałów — odpowiedź wygląda wtedy sensownie, a jest za szeroka.
Sprawdzenie na końcu. Weź jedną liczbę z otrzymanego przedziału, podstaw do wyjściowego równania i sprawdź, czy warunek z treści faktycznie zachodzi. Potem weź liczbę spoza przedziału i sprawdź, że nie zachodzi. Dwie minuty, a wyłapuje praktycznie każdy błąd znaku.
- Parametr poza równaniem kwadratowym
Na rozszerzeniu parametr pojawia się też w równaniach, które dopiero sprowadzasz do kwadratowego. Schemat jest wtedy ten sam, ale dochodzi jeden krok, o którym łatwo zapomnieć: warunek na zmienną pomocniczą.
- Wykładnicze. W podstawiasz z warunkiem . Pytanie o dwa rozwiązania w to pytanie o dwa dodatnie rozwiązania w — sama delta dodatnia nie wystarczy.
- Logarytmiczne. Podstawienie nie nakłada warunku na , ale dziedzina wyjściowego równania (, a często też argument logarytmu dodatni) musi być zapisana przed rozwiązywaniem.
- Trygonometryczne. Przy obowiązuje . Rozwiązanie trzeba odrzucić i to napisać. Uwaga też na liczbę rozwiązań: jedna wartość może dawać dwa różne w danym przedziale.
- Z wartością bezwzględną. Najszybsza droga to wykres: rysujesz i poziomą prostą , a liczbę rozwiązań odczytujesz jako liczbę punktów wspólnych. Rachunek przypadkami też działa, ale jest dłuższy i łatwiej w nim o pomyłkę.
Wspólny mianownik wszystkich tych przypadków: liczba rozwiązań w zmiennej pomocniczej nie musi równać się liczbie rozwiązań w . Po rozwiązaniu równania w zawsze wróć do podstawienia i sprawdź, ile odpowiada każdej wartości. To najczęściej pomijany krok w całym dziale.
Budżet czasu na 180 minut, kolejność rozwiązywania zadań i moment, w którym trzeba odpuścić zadanie.
Korepetycje na maturę rozszerzoną
Potrzebujesz kogoś, kto to wytłumaczy?
Prowadzimy indywidualne przygotowanie do matury rozszerzonej z matematyki — pochodne, kombinatoryka, dowody i zapis rozwiązania, za który przyznaje się punkty.
Zobacz korepetycje na maturę rozszerzonąNadal czujesz się niepewnie?
To tylko jeden z pewniaków. Na kursie przechodzimy przez nie wszystkie, krok po kroku, aż poczujesz ten spokój.
Pomóżcie mi zdać maturę!