INF.02 styczeń 2026 — wymiana RAM, skrypt konta.sh i serwer DHCP
Rozbiór arkusza INF.02 ze stycznia 2026: montaż pamięci RAM, diagnostyka stacji, kabel T568B, ruter i przełącznik, serwer Linux z DHCP oraz skrypt powłoki konta.sh. Plan na 150 minut i rozwiązania do odsłonięcia.
Oryginalny arkusz CKE (PDF)
Pobierz plik źródłowy i rozwiąż go samodzielnie przed sprawdzeniem rozwiązań.
Arkusz, w którym zamiast kosztorysu trzeba napisać skrypt bash
Styczeń 2026 to najbardziej nietypowa sesja INF.02 z ostatnich trzech. Zniknął kosztorys — ten spokojny, tabelkowy rezultat, który dawało się wyklikać w arkuszu kalkulacyjnym. W jego miejsce wszedł skrypt powłoki konta.sh z parametrami pozycyjnymi i pętlą, oceniany jako osobny rezultat. Doszła też wymiana pamięci RAM na stacji roboczej i wydzielona, samodzielnie punktowana diagnostyka z tabelą i zrzutami ekranu. Kto ćwiczył wyłącznie sieci i klikanie w Windows, wchodził na ten arkusz z dwoma pustymi rezultatami z sześciu — a próg to 75%.
Każdy etap zaczyna się od wymagań arkusza — te widzisz od razu. Rozwiązanie, polecenia i wyliczenia są schowane pod przyciskiem. Zanim je odsłonisz, spróbuj wykonać etap samodzielnie: na egzaminie nikt nie poda ci składni polecenia ani sekwencji żył.
📋 Spis treści
Przygotowanie
1
Metryka arkusza i klucz oceniania
- Kwalifikacja: INF.02 — administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
- Sesja: styczeń 2026, zadanie 01, wersja SG (INF.02-01-26.01-SG)
- Czas: 150 minut, plus 10 minut na zapoznanie się ze stanowiskiem (niewliczane)
- Próg zdania: 75% punktów
- Hasła: Linux — konto administrator z prawem podniesienia do root, Windows — konto Administrator. Wszędzie hasło ZAQ!2wsx.
- wykonane okablowanie sieciowe, montaż podzespołu oraz połączenie fizyczne urządzeń
- diagnostyka
- skonfigurowane urządzenia sieciowe
- skonfigurowany serwer
- skonfigurowana stacja robocza
- utworzony i wykonany skrypt powłoki
oraz osobno: przebieg montażu podzespołu i wykonywania okablowania sieciowego.
INF.02 jest jedyną kwalifikacją, w której egzaminator ocenia nie tylko efekt, ale i to, jak pracujesz. Przy wymianie RAM-u i zaciskaniu wtyku stoi obok i patrzy: czy odłączyłeś zasilanie, czy dotknąłeś metalowej obudowy przed chwyceniem modułu, czy trzymasz pamięć za krawędzie, czy zaciskarkę prowadzisz prostopadle, czy po sobie sprzątasz. Można wykonać wszystko poprawnie i stracić punkty za przebieg, bo moduł leżał stykami na blacie.
INF.02 nie oddaje płyty ani folderu z plikami — rezultatem jest sam skonfigurowany sprzęt plus dwie tabele w arkuszu:
arkusz, tabela 2 parametry stacji roboczej + wiersz Ocena
arkusz, tabela 3 dwa polecenia Linux: chmod oraz uruchomienie skryptu
nosnik USB Egzamin-x folder Wymagania ze zrzutami ekranu z diagnostyki
kabel U/UTP zakonczony dwoma wtykami 8P8C wg T568B
ruter, przelacznik skonfigurowane i polaczone wg schematu
serwer Linux dwa interfejsy, dzialajaca usluga DHCP,
/home/administrator/skrypty_admina/konta.sh
stacja Windows zamontowana zapasowa pamiec RAM, konfiguracja systemu
NIE WYLACZAJ i NIE WYLOGOWUJ SIE po skonczeniux w nazwie nośnika to numer twojego stanowiska. Zawartość USB jest kasowana po egzaminie i nie jedzie do OKE — ale w chwili oceniania zrzuty muszą tam być.
2
Plan czasowy na 150 minut
Ten arkusz ma wbudowaną pułapkę czasową: kilka etapów kończy się czekaniem na egzaminatora. Jeśli zrobisz montaż RAM-u dopiero w 40. minucie, a kabel w 90., ustawisz się w kolejce razem z połową sali. Dlatego wszystko, co wymaga oceny na żywo, robi się na początku.
| Etap | Czas | Uwagi |
|---|---|---|
| Wymiana pamięci RAM + zgłoszenie ręką | 8 min | pierwsze, bo blokuje uruchomienie Windows |
| Zaciśnięcie kabla + test przy egzaminatorze | 12 min | rób, gdy Windows się podnosi po wymianie |
| Diagnostyka, zrzuty, tabela 2 | 22 min | osobny rezultat, nie rozgrzewka |
| Ruter: WAN, LAN, DNS, wyłączenie DHCP | 13 min | zgłoszenie ręką po zakończeniu |
| Przełącznik: adres IP i brama | 8 min | zgłoszenie ręką po zakończeniu |
| Połączenie urządzeń wg schematu | 4 min | sprawdź diody link na każdym porcie |
| Serwer Linux: dwa interfejsy + DHCP | 25 min | najcięższa część, ale sprawdzalna od ręki |
| skrypty_admina, konta.sh, chmod, tabela 3 | 18 min | pełny rezultat — nigdy na koniec |
| Stacja: sieć, WSL, konto, quota, zasady, kursor | 22 min | sześć drobiazgów, idź listą po kolei |
| Testy komunikacji, zapora, zgłoszenie, rezerwa | 20 min | rezerwa jest częścią planu, nie luksusem |
Co odpuścić przy braku czasu: jeśli o 120. minucie brakuje ci skryptu i połowy ustawień Windows — pisz skrypt. Skrypt to cały jeden rezultat z sześciu, a zielony wskaźnik kursora to jeden podpunkt w rezultacie, w którym masz już pięć innych. Zasada ogólna: ratuj rezultat, który jest w zerze, kosztem tego, który jest w osiemdziesięciu procentach.
3
Cztery momenty podniesienia ręki
Arkusz kilka razy każe zgłosić gotowość do oceny przez podniesienie ręki. Jeśli tego nie zrobisz, egzaminator nie ma czego ocenić — montaż RAM-u i test kabla są ocenami obserwacyjnymi, czyli jednorazowymi. Wykonana i niezgłoszona praca jest z punktu widzenia klucza pracą niewykonaną.
| Kiedy | Co się dzieje po zgłoszeniu |
|---|---|
| Po zamontowaniu zapasowej pamięci RAM | Ocena montażu. Dopiero po zgodzie zamykasz obudowę i uruchamiasz Windows. |
| Po wykonaniu okablowania | Sprawdzenie kabla testerem w obecności egzaminatora. Test bez świadka się nie liczy. |
| Po konfiguracji rutera | Ocena ustawień. Zostaw otwarty panel z widocznymi adresami. |
| Po konfiguracji przełącznika | Analogicznie — zostaw widoczny ekran konfiguracji. |
| Po wykonaniu testów połączenia | Ponowne sprawdzenie komunikacji przy egzaminatorze. Na ekranie stacji ma być widoczny automatycznie nadany adres IP. |
Do tego dwie rzeczy z instrukcji: po skończeniu nie wylogowuj się i nie wyłączaj komputerów ani urządzeń sieciowych, a arkusz z tabelami 2 i 3 zostaw na stanowisku. Wyłączony ruter to nieocenione ustawienia rutera.
4
Tabela adresacji i obliczenie podsieci
Adresy są rozrzucone po czterech punktach arkusza. Pierwsza rzecz po przeczytaniu zadania: przepisz je w jedno miejsce na brudno. Zajmuje to dwie minuty i ratuje przed pomyleniem podsieci 90.90.0.0 z 10.80.0.0 w połowie konfiguracji serwera.
| Urządzenie | Interfejs | Adres IP | Maska | Brama | DNS |
|---|---|---|---|---|---|
| Ruter | WAN | 90.90.0.1 /29 | 255.255.255.248 | 90.90.0.2 | 208.67.222.222 208.67.220.220 |
| Ruter | LAN | 10.90.0.1 /24 | 255.255.255.0 | — | — |
| Ruter | DHCP | wyłączony | |||
| Przełącznik | zarządzający | 10.80.0.3 /24 | 255.255.255.0 | 10.80.0.2 | — |
| Serwer Linux | do rutera | 90.90.0.3 /29 | 255.255.255.248 | 90.90.0.1 | brak |
| Serwer Linux | do przełącznika | 10.80.0.2 /24 | 255.255.255.0 | brak | 10.80.0.2 |
| Stacja robocza | LAN_S | automatycznie z DHCP | 255.255.255.0 | 10.80.0.2 | 10.80.0.2 |
| Zakres DHCP | podsieć 10.80.0.0/24 | 10.80.0.10 – 10.80.0.30 | 255.255.255.0 | 10.80.0.2 | 10.80.0.2, domena egzamin.edu |
Zweryfikuj z oryginałem PDF: adres LAN rutera odczytany z arkusza to 10.90.0.1/24, podczas gdy cała sieć lokalna stanowiska pracuje na 10.80.0.0/24. Taki układ jest możliwy — serwer wpina się w port WAN rutera, a interfejs LAN rutera nie bierze udziału w testach — ale różnica jednej cyfry w środku adresu to też typowy błąd odczytu z PDF-a. Sprawdź tę wartość w oryginale, zanim ją wpiszesz. Potwierdź też bramę WAN 90.90.0.2: liczbowo jest poprawna (leży w tej samej /29 co ruter i serwer), ale nie stoi pod nią żadne urządzenie na stanowisku i nie będzie się pingować.
Pokaż rozwiązanieRozpisanie podsieci /29 i /24 krok po kroku
maska /29 11111111.11111111.11111111.11111000
255 .255 .255 .248
liczba adresow 2^3 = 8, hostow uzytecznych 8 - 2 = 6
krok podsieci 256 - 248 = 8 -> bloki .0, .8, .16, .24, ...
adres sieci 90.90.0.0
pierwszy host 90.90.0.1 <- interfejs WAN rutera
90.90.0.2 <- brama domyslna rutera (wg arkusza)
90.90.0.3 <- interfejs serwera od strony rutera
ostatni host 90.90.0.6
rozgloszeniowy 90.90.0.7maska /24 255.255.255.0
adres sieci 10.80.0.0
pierwszy host 10.80.0.1
10.80.0.2 <- serwer od strony przelacznika,
jednoczesnie brama i DNS dla stacji
10.80.0.3 <- przelacznik (adres zarzadzajacy)
zakres DHCP 10.80.0.10 ... 10.80.0.30 (21 adresow)
ostatni host 10.80.0.254
rozgloszeniowy 10.80.0.255 <- to wpisujesz w opcji broadcast-address„Adres rozgłoszeniowy: zgodny z adresacją" — arkusz nie podaje go wprost, bo sprawdza, czy umiesz go wyliczyć. Dla 10.80.0.0/24 to 10.80.0.255. Wpisanie 255.255.255.255 albo pominięcie opcji to strata punktu.
Dlaczego bramą dla stacji jest serwer: serwer stoi na styku dwóch podsieci — jednym interfejsem w 10.80.0.0/24, drugim w 90.90.0.0/29. To on jest rutrem dla sieci lokalnej, ruter sprzętowy jest dopiero za nim. Dlatego w DHCP w opcji routers wpisujesz 10.80.0.2, a nie adres rutera.
5
Wymiana pamięci RAM
- Zdemontować pamięć RAM zainstalowaną na płycie głównej stacji roboczej.
- Zamontować zapasową pamięć RAM z wyposażenia stanowiska.
- Po zamontowaniu zgłosić gotowość do oceny przez podniesienie ręki i poczekać na zgodę.
- Dopiero po zgodzie dokończyć montaż i uruchomić system Windows.
To jedyny etap, którego nie da się poprawić po fakcie — ocena obserwacyjna dzieje się raz. Przećwicz kolejność czynności na sucho.
Pokaż rozwiązanieProcedura montażu, narzędzia i zasady ESD
- Zamknij system poprawnie, odłącz kabel zasilający od zasilacza, a jeśli zasilacz ma wyłącznik — przestaw go w pozycję 0.
- Przytrzymaj przycisk zasilania kilka sekund przy odłączonym kablu — rozładujesz kondensatory na płycie.
- Zdejmij pokrywę obudowy, wkręty odłóż w jedno miejsce.
- Wyrównaj potencjały: załóż opaskę antystatyczną, a przy jej braku dotknij niepomalowanego metalu obudowy i utrzymuj kontakt.
- Odchyl obie zatrzaski gniazda DIMM — moduł sam się uniesie.
- Wyjmij pamięć trzymając za krawędzie boczne, nigdy za złocone styki ani układy. Odłóż na matę antystatyczną lub do opakowania po zapasowej kości.
- W zapasowym module sprawdź wycięcie kodujące na dolnej krawędzi — musi trafić na wypust gniazda. DDR3, DDR4 i DDR5 mają je w różnych miejscach i mechanicznie nie wejdą w obce gniazdo.
- Wsuń moduł pionowo i dociśnij równomiernie oba końce, aż zatrzaski same wskoczą i klikną. Zatrzask niezamknięty do końca to niewykryta pamięć po starcie.
- Podnieś rękę i zgłoś gotowość. Obudowy jeszcze nie zamykasz.
- Po zgodzie: zamknij pokrywę, przykręć, podłącz zasilanie, uruchom Windows.
Wkrętak krzyżakowy PH2, opaska antystatyczna z krokodylkiem do obudowy, mata lub antystatyczne opakowanie modułu, pojemnik na wkręty. Porządek na stanowisku jest częścią oceny przebiegu.
- Ładunek na ciele człowieka sięga kilku kilowoltów, a do uszkodzenia struktury układu pamięci wystarcza kilkadziesiąt wolt. Uszkodzenie bywa utajone — moduł działa, ale zaczyna sypać błędami po tygodniach.
- Nie pracuj przy podłączonym kablu zasilającym „bo komputer i tak wyłączony" — zasilacz ATX trzyma na płycie napięcie czuwania 5 V.
- Nie kładź modułu na dywanie, na spodniach ani stykami na blacie.
Gdzie się traci punkty: zamknięcie obudowy przed zgłoszeniem gotowości (egzaminator nie widzi zamontowanej pamięci), chwytanie modułu za styki, podważanie kości wkrętakiem zamiast odchylenia zatrzasków, dociśnięcie tylko jednego końca. Jeśli po starcie system pokazuje mniej pamięci, niż powinien — moduł nie siedzi do końca albo trafił do gniazda z innego kanału.
6
Diagnostyka i tabela 2
- Zidentyfikować narzędziami systemu Windows: nazwę i typ systemu, nazwę i oznaczenie procesora, taktowanie, producenta karty graficznej, stan wirtualizacji, rozmiar RAM oraz rodzaj i pojemność dysku twardego.
- Każdą identyfikację udokumentować zrzutem ekranu. Zrzuty zapisać w folderze
Wymaganiana nośniku USBEgzamin-x, gdzie x to numer stanowiska. - Dane wpisać do tabeli 2. W wierszu Wirtualizacja wpisać TAK albo NIE, a przy braku możliwości odczytu — brak danych.
- Porównać konfigurację z wymaganiami emulatora Androida z tabeli 1 i w wierszu Ocena zapisać wniosek uzasadniony odczytanymi parametrami.
Wypisz sam, którym narzędziem odczytasz każdy parametr — potem porównaj.
Pokaż rozwiązanieNarzędzia, polecenia i gotowe uzasadnienie oceny
| Parametr z tabeli 2 | Narzędzie i miejsce odczytu |
|---|---|
| System — nazwa i typ | Ustawienia → System → Informacje albo winver. Typ (64-bitowy) w msinfo32, pole „Typ systemu". |
| Procesor — nazwa, oznaczenie, taktowanie | msinfo32 → Podsumowanie systemu, pole „Procesor" (nazwa z modelem i GHz) lub Menedżer zadań → Wydajność → Procesor. |
| Karta graficzna — producent | dxdiag → zakładka Ekran, pole Producent. Alternatywnie Menedżer urządzeń. |
| Wirtualizacja — TAK / NIE | Menedżer zadań → Wydajność → Procesor → Wirtualizacja: Włączona. Najpewniejsze miejsce. |
| Pamięć RAM — rozmiar | Menedżer zadań → Wydajność → Pamięć. Uwaga: to musi być rozmiar po wymianie modułu. |
| Dysk — rodzaj (HDD/SSD) | Menedżer zadań → Wydajność → Dysk (nagłówek pokazuje SSD lub HDD) albo Defragmentuj i optymalizuj dyski, kolumna „Typ nośnika". |
| Dysk — pojemność | diskmgmt.msc — pojemność całego dysku, nie samej partycji C. |
systeminfo system, pamiec, model plyty
msinfo32 pelne podsumowanie w oknie
dxdiag karta graficzna i jej producent
wmic cpu get name, maxclockspeed procesor i taktowanie
wmic diskdrive get model, size, mediatype
# PowerShell - dziala tam, gdzie wmic juz usunieto
Get-CimInstance Win32_Processor | Select-Object Name, MaxClockSpeed
Get-PhysicalDisk | Select-Object FriendlyName, MediaType, SizeGet-PhysicalDisk
w kolumnie MediaType wprost pisze SSD albo HDD — najszybsza odpowiedź
na wiersz „Dysk twardy: rodzaj".
- Na nośniku Egzamin-x utwórz folder Wymagania — nazwa dokładnie taka.
- Rób zrzuty całego ekranu, nie kadrowane wycinki jednego pola.
- Nazywaj pliki opisowo: procesor.png, ram.png, dysk.png, wirtualizacja.png, karta_graficzna.png, system.png.
- Zapisuj na bieżąco i na koniec otwórz folder na USB, żeby sprawdzić, czy pliki tam są i się otwierają.
Arkusz wymaga wniosku uzasadnionego odczytanymi parametrami. Samo „TAK, da się" nie wystarczy — trzeba je wymienić. Wzór zdania:
Korzystanie z programu jest mozliwe. Stacja pracuje pod Windows 11 (wymagane
Windows 10 lub nowszy), procesor Intel Core i5-10400 nalezy do rodziny
Core i3/5/7/9, karta graficzna Intel UHD 630 jest karta wbudowana,
wirtualizacja jest wlaczona, pamiec RAM 8 GB spelnia minimum 8 GB,
a dysk jest typu SSD. Wszystkie zalecane wymagania sa spelnione.
Gdy ktorys parametr nie pasuje, zaczynasz od niego:
"Korzystanie z programu nie jest mozliwe. Zainstalowana pamiec RAM wynosi
4 GB, a program wymaga 8 GB lub wiecej." - i dalej wymieniasz reszte
parametrow, ktore sa zgodne.Gdzie się traci punkty: wpisanie parametrów odczytanych przed wymianą pamięci, pusty wiersz zamiast brak danych, ocena bez uzasadnienia, zrzuty zostawione na pulpicie zamiast na USB, folder nazwany „wymagania" albo „Wymagane". Jeśli wirtualizacja jest wyłączona, wpisujesz NIE i to jest poprawna odpowiedź — arkusz nie każe jej włączać.
7
Okablowanie T568B i połączenie urządzeń
- Wykonać kabel połączeniowy prosty U/UTP, zakończony z dwóch stron wtykiem 8P8C, według sekwencji T568B.
- Zastosować odpowiedni typ kabla — to osobne, punktowane wymaganie.
- Zgłosić gotowość ręką i sprawdzić kabel testerem w obecności egzaminatora.
- Połączyć urządzenia kablami ze stanowiska zgodnie ze schematem z arkusza.
Wypisz z pamięci osiem żył T568B w kolejności, zanim zajrzysz niżej.
Pokaż rozwiązanieSekwencja żył, dobór kabla, panel krosowy i gniazdo
pin T568B T568A
1 bialo-pomaranczowy bialo-zielony
2 pomaranczowy zielony
3 bialo-zielony bialo-pomaranczowy
4 niebieski niebieski (bez zmian)
5 bialo-niebieski bialo-niebieski (bez zmian)
6 zielony pomaranczowy
7 bialo-brazowy bialo-brazowy (bez zmian)
8 brazowy brazowy (bez zmian)
Roznica A vs B: zamieniona para pomaranczowa z zielona.
Piny 4, 5, 7, 8 sa w obu normach identyczne.Piny liczysz patrząc na wtyk od strony styków, zatrzaskiem w dół — wtedy pin 1 jest po lewej. To najczęstsze źródło odwróconej sekwencji: ktoś układa żyły dobrze, ale numeruje od złej strony.
- Prosty: po obu stronach ta sama sekwencja — tu T568B na obu wtykach. Łączy urządzenia różnych typów. Krosowany: jedna strona A, druga B, do urządzeń tego samego typu. Arkusz żąda prostego, więc nie kombinuj.
- Linka (stranded) — żyła spleciona z cienkich drucików, kabel miękki. To kabel połączeniowy i właśnie jego bierzesz, bo obie strony kończysz wtykami.
- Drut (solid) — pojedyncza sztywna żyła, kabel instalacyjny do koryt, zakańczany w gnieździe i panelu w złączu szczelinowym IDC.
- U/UTP to kabel nieekranowany: pierwsza litera U oznacza brak ekranu wspólnego, druga brak ekranu na parach. Nie bierz F/UTP ani S/FTP, jeśli leży obok. Wtyki też mają warianty do linki i do drutu — pomylony potrafi nie złapać kontaktu.
- Zdejmij 2–3 cm izolacji zewnętrznej, nie nacinając izolacji żył.
- Rozkręć pary, wyprostuj żyły i ułóż od razu w kolejności T568B.
- Przytnij wiązkę jednym cięciem prostopadle, zostawiając ok. 12–14 mm od krawędzi izolacji zewnętrznej.
- Wsuń do wtyku tak, by wszystkie osiem żył dotknęło czoła wtyku — sprawdź pod światło od przodu.
- Izolacja zewnętrzna musi wejść pod zaczep odciążający; rozplot poza wtykiem nie większy niż 13 mm.
- Zaciśnij jednym pełnym ruchem, do zatrzaśnięcia grzechotki. Powtórz na drugim końcu w tej samej sekwencji.
- Podnieś rękę i przetestuj kabel przy egzaminatorze — diody 1…8 mają zapalać się po kolei i równolegle po obu stronach.
Ta sesja żąda tylko patchcordu, ale inne arkusze INF.02 dokładają zakończenie kabla w module Keystone i w panelu. Procedura jest wspólna:
- Zdejmij ok. 3 cm izolacji z kabla drutowego, nie rozplatając par bardziej niż to konieczne.
- Ułóż żyły według kolorowej naklejki na module — panele i keystone mają dwa rzędy oznaczeń, A i B. Wybierasz B, skoro cała instalacja jest w T568B. Mieszanie A i B na dwóch końcach daje kabel krosowany przez przypadek.
- Wbij żyły narzędziem uderzeniowym (nóż LSA / punch down) ostrzem odcinającym na zewnątrz modułu — jednym ruchem wciska żyłę w złącze IDC i obcina nadmiar.
- Rozplot przy złączu nie większy niż 13 mm, inaczej psuje się parametr NEXT przy pomiarze.
- Zatrzaśnij moduł w gnieździe lub panelu, opisz port, zepnij kabel opaską. Tor wygląda tak: gniazdo naścienne → kabel drutowy → panel krosowy → patchcord → przełącznik.
RUTER (port WAN, 90.90.0.1/29)
| kabel prosty
SERWER LINUX interfejs 1: 90.90.0.3/29 <- strona rutera
interfejs 2: 10.80.0.2/24 <- strona przelacznika
| kabel prosty
PRZELACZNIK (10.80.0.3/24)
| kabel prosty (ten wykonany przez Ciebie)
STACJA ROBOCZA WINDOWS polaczenie LAN_S, adres z DHCP 10.80.0.10-30Po wpięciu kabli sprawdź diody link na każdym porcie. Zgaszona dioda to źle zaciśnięty kabel albo martwy port — lepiej wiedzieć teraz niż przy teście komunikacji na 120. minucie.
Gdzie się traci punkty: odwrócona sekwencja na drugim wtyku (kabel wychodzi krosowany), za długi rozplot, izolacja niewsunięta pod zaczep, użycie drutu zamiast linki oraz test kabla wykonany samodzielnie przed zgłoszeniem gotowości.
8
Ruter i przełącznik
- Ruter: WAN 90.90.0.1/29, brama 90.90.0.2, DNS 208.67.222.222 oraz 208.67.220.220 (drugi jeśli wymagany), LAN 10.90.0.1/24, serwer DHCP wyłączony.
- Przełącznik: adres IP 10.80.0.3/24, brama domyślna 10.80.0.2.
- Oba urządzenia startują z ustawień fabrycznych. Dokumentacja jest na nośniku DOKUMENTACJA/PROGRAMY. Jeśli urządzenie wymusza zmianę hasła — ustaw je zgodnie z jego wymogami.
- Po każdej z tych konfiguracji osobno zgłoś gotowość ręką.
Zastanów się najpierw, jakim adresem wejdziesz do rutera z ustawień fabrycznych i co musisz zrobić z kartą sieciową komputera.
Pokaż rozwiązanieKolejność klikania w panelu rutera i przełącznika
- Znajdź w dokumentacji fabryczny adres, login i hasło — typowo 192.168.0.1 lub 192.168.1.1, admin/admin.
- Wepnij komputer w port LAN urządzenia (nigdy w WAN) i ustaw na karcie adres z podsieci fabrycznej, np. 192.168.0.50/24.
- Wejdź przeglądarką na adres urządzenia. Jeśli wymusi zmianę hasła — ustaw dowolne spełniające wymogi i zapisz je na brudno, bo będziesz wracał.
- Sieć → WAN. Typ połączenia zmień z dynamicznego na Statyczny IP. Adres 90.90.0.1, maska 255.255.255.248 (to jest /29), brama 90.90.0.2.
- W tym samym oknie DNS: podstawowy 208.67.222.222, zapasowy 208.67.220.220. Gdy formularz ma jedno pole, wpisujesz pierwszy — arkusz mówi „drugi, jeśli jest wymagany".
- Sieć → LAN. Adres 10.90.0.1, maska 255.255.255.0. Po zatwierdzeniu ruter zmieni adres panelu i zerwie połączenie — przestaw adres karty na 10.90.0.x i wejdź ponownie.
- DHCP → Ustawienia DHCP → Wyłącz, zapisz. Jawne wymaganie arkusza i osobno sprawdzany punkt.
- Restart urządzenia, jeśli panel go wymaga, zrób przed zgłoszeniem ręki. Zostaw na ekranie widoczną konfigurację WAN.
Kolejność ma znaczenie: najpierw WAN, potem LAN, na końcu DHCP. Jeśli zaczniesz od LAN, wylecisz z panelu, zanim ustawisz WAN, i całą zabawę z przestawianiem adresu karty odbędziesz dwa razy.
- Wejdź do panelu adresem fabrycznym z dokumentacji.
- Odszukaj System → System IP / IP Setting (bywa też interfejs VLAN 1).
- Przestaw tryb z DHCP na Static: adres 10.80.0.3, maska 255.255.255.0, brama 10.80.0.2.
- Zapisz i wykonaj Save Config, żeby ustawienia przetrwały restart. Przestaw kartę komputera na 10.80.0.x, sprawdź panel pod nowym adresem i zgłoś gotowość ręką.
enable
configure terminal
interface vlan 1
ip address 10.80.0.3 255.255.255.0
no shutdown
exit
ip default-gateway 10.80.0.2
end
write memoryNa przełączniku warstwy drugiej brama to ip default-gateway, a nie trasa domyślna — adres służy wyłącznie do zarządzania samym urządzeniem, przełącznik nie rutuje ruchu użytkowników.
Gdzie się traci punkty: maska 255.255.255.0 zamiast 255.255.255.248 przy /29, pozostawienie WAN w trybie dynamicznym mimo wpisanych adresów, niezapisanie konfiguracji przełącznika do pamięci trwałej, zapomniane wyłączenie DHCP na ruterze oraz poprawna konfiguracja bez zgłoszenia gotowości ręką.
9
Serwer Linux: interfejsy i DHCP
- Interfejs do rutera: 90.90.0.3/29, brama 90.90.0.1, DNS brak.
- Interfejs do przełącznika: 10.80.0.2/24, brama brak, DNS 10.80.0.2.
- Skonfigurować i uruchomić usługę DHCP: nasłuch na interfejsie od strony przełącznika, serwer autorytatywny, podsieć 10.80.0.0/24, zakres 10.80.0.10 ÷ 10.80.0.30, DNS 10.80.0.2, domena egzamin.edu, brama 10.80.0.2, adres rozgłoszeniowy zgodny z adresacją, dzierżawa domyślna 1 godzina, maksymalna 3 godziny.
- W katalogu domowym użytkownika administrator utworzyć katalog
skrypty_admina, a w nim skryptkonta.sh. - Nadać prawa do konta.sh notacją liczbową: odczyt, zapis i wykonanie dla właściciela oraz jedynie uruchomienie dla grupy. Pełne polecenie zapisać w tabeli 3.
Wylicz sam wartość ósemkową dla chmod. Podpowiedź: uprawnienia dla „innych" arkusz przemilcza.
Pokaż rozwiązanieKonfiguracja interfejsów, dhcpd.conf i wyliczenie chmod
ip a lista interfejsow i adresow
ip link show stan UP/DOWN oraz NO-CARRIER
sudo ethtool ens33 pole "Link detected: yes"Nazwy typu ens33, ens34, enp0s3 zależą od maszyny. Najprościej: wypnij jeden kabel i sprawdź, który interfejs przeszedł w NO-CARRIER. Niżej ens33 to strona rutera, ens34 strona przełącznika — podmień na swoje.
sudo ip addr add 90.90.0.3/29 dev ens33
sudo ip link set ens33 up
sudo ip route add default via 90.90.0.1
sudo ip addr add 10.80.0.2/24 dev ens34
sudo ip link set ens34 up
ip a show ens33
ip routeTa wersja działa natychmiast, ale znika po restarcie — dopisz konfigurację trwałą.
auto ens33
iface ens33 inet static
address 90.90.0.3
netmask 255.255.255.248
gateway 90.90.0.1
auto ens34
iface ens34 inet static
address 10.80.0.2
netmask 255.255.255.0
dns-nameservers 10.80.0.2Zastosowanie:
sudo systemctl restart networking.
Na Ubuntu z netplanem te same wartości wpisujesz w pliku YAML
w /etc/netplan i wywołujesz
sudo netplan apply.
Serwer ma mieć tylko jedną bramę domyślną — od strony
rutera. Brama na ens34 to błąd wprost sprzeczny z arkuszem.
INTERFACESv4="ens34"
INTERFACESv6=""# serwer autorytatywny - jedyne zrodlo adresow w tej podsieci
authoritative;
# czasy dzierzawy w sekundach: 1 godzina i 3 godziny
default-lease-time 3600;
max-lease-time 10800;
option domain-name "egzamin.edu";
option domain-name-servers 10.80.0.2;
subnet 10.80.0.0 netmask 255.255.255.0 {
range 10.80.0.10 10.80.0.30;
option routers 10.80.0.2;
option broadcast-address 10.80.0.255;
option subnet-mask 255.255.255.0;
}sudo dhcpd -t -cf /etc/dhcp/dhcpd.conf test skladni przed startem
sudo systemctl restart isc-dhcp-server
sudo systemctl enable isc-dhcp-server
sudo systemctl status isc-dhcp-server ma byc active (running)
sudo journalctl -u isc-dhcp-server -n 30 log, gdy usluga nie wstaje
cat /var/lib/dhcp/dhcpd.leases wydane dzierzawycd /home/administrator
mkdir skrypty_admina
cd skrypty_admina
nano konta.sh
sudo chmod 710 /home/administrator/skrypty_admina/konta.sh
ls -l konta.sh kontrola: -rwx--x---| Kto | Zapis arkusza | r=4, w=2, x=1 | Cyfra |
|---|---|---|---|
| właściciel | odczyt, zapis i wykonanie | 4 + 2 + 1 | 7 |
| grupa | jedynie uruchomienie | 0 + 0 + 1 | 1 |
| pozostali | arkusz nic nie wymienia = brak praw | 0 + 0 + 0 | 0 |
Wynik: chmod 710, symbolicznie
-rwx--x---.
Do tabeli 3 wpisujesz pełną formę użytego polecenia,
ze ścieżką:
chmod 710 /home/administrator/skrypty_admina/konta.sh
Gdzie się traci punkty:
chmod 711 albo 750 „dla pewności" — arkusz precyzuje uprawnienia i każde
dodatkowe jest błędem. Dalej: notacja symboliczna
(chmod u=rwx,g=x)
mimo żądania notacji liczbowej, brak wpisu w tabeli 3, pomylona
nazwa katalogu (skrypty_admina, nie skrypty-admina) oraz zostawienie
usługi DHCP zatrzymanej po edycji pliku konfiguracyjnego.
10
Skrypt powłoki konta.sh
To serce tej sesji i jednocześnie rezultat, w którym najwięcej osób ma zero. Nie da się go zrobić „mniej więcej" — skrypt albo tworzy pięć kont z katalogami, albo nie tworzy żadnego.
- Skrypt
konta.shwywoływany z dwoma parametrami: pierwszy to nazwa bazowa użytkownika, drugi to nazwa bazowa katalogu domowego. - Tworzy 5 kont wraz z katalogami domowymi, przy użyciu pętli.
- Do nazwy bazowej dokładany jest kolejny numer: dla parametru uczen powstają konta uczen1, uczen2, …, uczen5.
- Analogicznie katalogi: dla parametru 3TI konto uczen1 dostaje /home/3TI1, uczen2 katalog /home/3TI2, …, uczen5 katalog /home/3TI5.
- Uruchomić skrypt z parametrami uczen oraz 3TI, a pełną formę polecenia wpisać do tabeli 3.
Napisz ten skrypt sam — ma cztery linijki treści. Potem sprawdź, czy pamiętałeś o kontroli liczby argumentów.
Pokaż rozwiązanieKompletny skrypt konta.sh z omówieniem linijka po linijce
#!/bin/bash
# konta.sh - tworzy 5 kont uzytkownikow wraz z katalogami domowymi
# wywolanie: ./konta.sh nazwa_bazowa_uzytkownika nazwa_bazowa_katalogu
# sprawdzenie liczby przekazanych parametrow
if [ $# -ne 2 ]
then
echo "Blad: skrypt wymaga dwoch parametrow."
echo "Uzycie: $0 nazwa_bazowa_uzytkownika nazwa_bazowa_katalogu"
exit 1
fi
uzytkownik=$1
katalog=$2
for i in 1 2 3 4 5
do
useradd -m -d /home/$katalog$i $uzytkownik$i
echo "Utworzono konto $uzytkownik$i z katalogiem /home/$katalog$i"
done
exit 0#!/bin/bash
for i in 1 2 3 4 5
do
useradd -m -d /home/$2$i $1$i
doneTa wersja spełnia wszystkie wymagania arkusza: dwa parametry, pętla, numerowanie, katalogi domowe. Kontrola argumentów to dobra praktyka, ale jeśli zostało ci osiem minut — napisz najpierw te pięć linijek i uruchom, a resztę dopisz potem.
| Element | Co robi i po co jest |
|---|---|
| #!/bin/bash | Shebang — mówi systemowi, czym uruchomić plik. Musi być w pierwszej linii, bez spacji. |
| $1, $2 | Parametry pozycyjne — pierwszy i drugi argument podany po nazwie skryptu. Numeracja od jedynki, bo pod zerem siedzi nazwa samego skryptu. |
| $# | Liczba argumentów. Warunek -ne 2 znaczy „różne od 2". Bez tej kontroli skrypt uruchomiony bez parametrów utworzy konta o nazwach 1…5 i katalogi /home/1 … /home/5, czyli śmieci w systemie. |
| exit 1 | Zakończenie z kodem błędu; 0 oznacza sukces, każdy inny błąd. |
| for i in 1 2 3 4 5 | Pętla — arkusz wprost jej żąda, więc pięć powtórzonych linijek useradd nie zaliczy wymagania mimo identycznego efektu. |
| $uzytkownik$i | Sklejanie nazw. Powłoka podstawia obie zmienne bez separatora, więc z „uczen" i „1" powstaje uczen1. Tak samo /home/ plus 3TI plus numer. |
| useradd -m -d | -d wskazuje ścieżkę katalogu domowego, -m każe go fizycznie utworzyć. Samo -d zapisze ścieżkę w /etc/passwd, ale katalogu nie będzie — a arkusz żąda kont wraz z katalogami. |
| useradd, nie adduser | useradd jest nieinteraktywne, idealne do skryptu. adduser zadaje pytania i w pętli się zatnie. |
for i in 1 2 3 4 5 lista wartosci, najczytelniejsza
for i in $(seq 1 5) przez polecenie seq
for ((i=1; i<=5; i++)) petla arytmetyczna w stylu C
i=1 petla while z licznikiem
while [ $i -le 5 ]
do
useradd -m -d /home/$2$i $1$i
i=$((i+1))
donecd /home/administrator/skrypty_admina
sudo chmod 710 /home/administrator/skrypty_admina/konta.sh <- do tabeli 3
sudo ./konta.sh uczen 3TI <- do tabeli 3
tail -5 /etc/passwd czy konta powstaly
ls -l /home czy katalogi 3TI1...3TI5 istnieja
id uczen3
# oczekiwany efekt
uczen1 -> /home/3TI1 uczen2 -> /home/3TI2 uczen3 -> /home/3TI3
uczen4 -> /home/3TI4 uczen5 -> /home/3TI5W tabeli 3 arkusz prosi o pełną formę polecenia
uruchamiającego skrypt z parametrami uczen oraz 3TI. Bezpieczny zapis to
sudo ./konta.sh uczen 3TI
— tworzenie kont wymaga uprawnień administratora; pracując jako root
wystarczy
./konta.sh uczen 3TI.
Kropka i ukośnik są konieczne: bez nich powłoka szuka pliku w katalogach
ze zmiennej PATH, a bieżącego katalogu tam nie ma.
Gdzie się traci punkty: skrypt bez pętli, pominięty przełącznik -m (katalogi nie powstają), wpisanie na sztywno „uczen" i „3TI" w treści skryptu zamiast użycia parametrów, uruchomienie bez sudo oraz napisanie skryptu i nieuruchomienie go — rezultat nazywa się „utworzony i wykonany skrypt powłoki", więc samo utworzenie to połowa.
Pokaż rozwiązanieTypowe błędy w skryptach bash i jak je rozpoznać
Bash wywraca się na drobiazgach składniowych, które w innych językach są nieszkodliwe. Poniżej te, które na egzaminie zabierają najwięcej czasu — razem z komunikatem, po którym je poznasz.
ZLE: uzytkownik = $1
DOBRZE: uzytkownik=$1
Spacje wokol znaku rownosci sa zabronione.
Komunikat: uzytkownik: command not found
ZLE: if [$# -ne 2]
DOBRZE: if [ $# -ne 2 ]
Nawias kwadratowy to polecenie test, musi byc otoczony spacjami.
Komunikat: [1: command not found
ZLE: if [ $1 == 2 ] do porownania liczb
DOBRZE: if [ $1 -eq 2 ]
Dla liczb: -eq -ne -lt -le -gt -ge. Dla tekstu: = oraz !=
ZLE: for i in 1 2 3 4 5 do ... done
DOBRZE: slowo "do" w nowej linii albo poprzedzone srednikiem
Komunikat: syntax error near unexpected token done
ZLE: i = i + 1
DOBRZE: i=$((i+1))
Bash sam z siebie nie liczy - arytmetyka w podwojnych nawiasach.
ZLE: useradd -d /home/$2 $i $1 $i
DOBRZE: useradd -d /home/$2$i $1$i
Spacja rozbija argument na dwa i nazwa konta wychodzi bledna.
ZLE: plik zapisany w Windows i skopiowany na Linuksa
DOBRZE: dos2unix konta.sh
Znaki CRLF daja komunikat: bad interpreter: /bin/bash^M
ZLE: konta.sh uczen 3TI albo ./konta.sh bez prawa x
DOBRZE: ./konta.sh uczen 3TI po chmod 710
Komunikaty: command not found oraz Permission deniedbash -n konta.sh sprawdza sama skladnie, nic nie wykonuje
bash -x konta.sh uczen 3TI pokazuje kazda linie przed wykonaniem
echo $1 $2 $# wstaw na poczatku, gdy parametry nie dochodzabash -x
to najszybsza droga do błędu w sklejaniu nazw — widać, z jakimi
argumentami wywołuje się useradd w każdym obrocie pętli. Jeśli pojawi się
„/home/3TI 1" ze spacją, masz literówkę w konkatenacji.
Przy powtórnym uruchomieniu:
jeśli pierwsze wywołanie udało się częściowo, drugie zgłosi „user uczen1
already exists" i stanie na tym koncie. Usuń konta poleceniem
sudo userdel -r uczen1
(przełącznik -r kasuje też katalog domowy) i uruchom skrypt od nowa, żeby
egzaminator zobaczył czysty, kompletny wynik.
11
Stacja robocza z systemem Windows
- Interfejs podłączony do przełącznika: nazwa połączenia LAN_S, adres IP i pozostałe parametry uzyskiwane automatycznie.
- Włączyć funkcję Podsystem Windows dla systemu Linux.
- Utworzyć konto użytkownika standardowego o nazwie asystent.
- Dla użytkownika asystent ustawić ograniczenie miejsca na dysku do 8 GB, poziom ostrzeżeń na 7 GB.
- Zablokować użytkownikom możliwość dodawania lub zmieniania obrazu tła pulpitu.
- Włączyć wskaźnik kursora tekstu i zmienić jego kolor na zielony.
Sześć niezależnych drobiazgów. Idź listą od góry i odhaczaj ołówkiem — najczęstsza strata na tym etapie to przeoczony podpunkt.
Pokaż rozwiązanieSześć ustawień: ścieżki w GUI i odpowiedniki w konsoli
ncpa.cpl
→ kliknij kartę przewodową, naciśnij F2 i wpisz
LAN_S (wielkość liter i podkreślnik dokładnie jak
w arkuszu) → Właściwości → Protokół internetowy w wersji 4 →
Uzyskaj adres IP automatycznie i Uzyskaj adres
serwera DNS automatycznie.
netsh interface set interface name="Ethernet" newname="LAN_S"
netsh interface ip set address name="LAN_S" source=dhcp
netsh interface ip set dns name="LAN_S" source=dhcp
ipconfig /release
ipconfig /renew
ipconfig /all sprawdz adres, brame, DNS i domene egzamin.eduStacja powinna dostać adres z przedziału 10.80.0.10 – 10.80.0.30, bramę i DNS 10.80.0.2 oraz sufiks egzamin.edu. Adres 169.254.x.x oznacza, że serwer DHCP nie odpowiada — wróć do konfiguracji usługi i sprawdź interfejs nasłuchu.
optionalfeatures
(Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows) → zaznacz Podsystem
Windows dla systemu Linux → OK. Prośbę o restart możesz odłożyć,
ale zaznaczone pole musi zostać.
Enable-WindowsOptionalFeature -Online -FeatureName Microsoft-Windows-Subsystem-Linux -NoRestart
dism /online /enable-feature /featurename:Microsoft-Windows-Subsystem-Linux /norestartUstawienia → Konta → Inni użytkownicy → Dodaj konto → „Nie mam informacji
logowania tej osoby" → „Dodaj użytkownika bez konta Microsoft" → nazwa
asystent. Nowe konto jest domyślnie standardowe —
nie zmieniaj go na administratora. Alternatywnie
lusrmgr.msc.
net user asystent Haslo123! /add
net localgroup Uzytkownicy asystent /add (w wersji EN: Users)
net user asystent kontrola czlonkostwa grup- Ten komputer → prawy przycisk na dysku C → Właściwości → zakładka Przydział → Pokaż ustawienia przydziału.
- Zaznacz Włącz zarządzanie przydziałami.
- Wpisy przydziału → Przydział → Nowy wpis przydziału → wybierz użytkownika asystent.
- Ustaw Ogranicz miejsce na dysku do 8 GB i Ustaw poziom ostrzeżeń na 7 GB. W obu polach przestaw jednostkę z KB na GB — to najczęstsza pomyłka w tym punkcie.
Przydziały działają wyłącznie na woluminach NTFS. Brak zakładki Przydział zwykle oznacza, że klikasz właściwości folderu, a nie dysku.
gpedit.msc
Konfiguracja uzytkownika
Szablony administracyjne
Panel sterowania
Personalizacja
"Uniemozliw zmienianie tla pulpitu" -> Wlaczone
wersja EN: User Configuration > Administrative Templates >
Control Panel > Personalization > Prevent changing desktop background
po zmianie zasady: gpupdate /forceZasada dotyczy użytkowników, więc szukasz jej w gałęzi Konfiguracja użytkownika, nie komputera. W edycjach Home nie ma gpedit — to samo robi wpis NoChangingWallPaper o wartości 1 w kluczu zasad ActiveDesktop dla bieżącego użytkownika.
Ustawienia → Ułatwienia dostępu → Wskaźnik kursora tekstu → włącz przełącznik → wybierz zielony z zalecanych kolorów albo przez opcję koloru niestandardowego. Nie pomyl tego z „Wskaźnikiem myszy i dotykiem", który leży tuż obok i zmienia kolor kursora myszy.
Gdzie się traci punkty: nazwa połączenia wpisana jako LAN-S albo lan_s, adres statyczny mimo wymogu automatycznego, konto asystent założone jako administrator, przydział wpisany w megabajtach, blokada tła ustawiona w Konfiguracji komputera zamiast użytkownika oraz zmiana koloru kursora myszy zamiast wskaźnika kursora tekstu.
12
Test komunikacji i zapora
- Na serwerze, poleceniami systemowymi, wykonać test komunikacji ze stacją roboczą, przełącznikiem oraz interfejsem WAN rutera.
- Wyświetlić adres IP interfejsu przewodowego stacji roboczej.
- W razie potrzeby zmienić na stacji ustawienia zapory sieciowej.
- Zgłosić gotowość ręką — sprawdzenie powtarzasz przy egzaminatorze, a na ekranie stacji ma być widoczny automatycznie nadany adres IP.
Zastanów się najpierw, dlaczego świeżo zainstalowany Windows nie odpowiada na ping z innego komputera.
Pokaż rozwiązaniePolecenia testowe i reguła ICMP w zaporze
# stacja robocza (Windows)
ipconfig adres IPv4, maska, brama
ipconfig /all dodatkowo serwer DHCP, DNS i sufiks egzamin.edu
# serwer (Linux)
ping -c 4 10.80.0.25 stacja robocza - adres odczytany z ipconfig
ping -c 4 10.80.0.3 przelacznik
ping -c 4 90.90.0.1 interfejs WAN rutera
# gdy cos nie odpowiada
ip a czy interfejsy maja wlasciwe adresy
ip route czy jest jedna brama domyslna 90.90.0.1
arp -n czy sasiad odpowiada w warstwie 2
traceroute 90.90.0.1 gdzie urywa sie drogaOkno z ipconfig zostaw otwarte — arkusz żąda, żeby przy sprawdzeniu z egzaminatorem był widoczny automatycznie nadany adres. Przełącznik i stacja są w tej samej podsieci co interfejs 10.80.0.2 serwera, więc muszą odpowiadać bez rutingu; ruter 90.90.0.1 odpowiada przez drugi interfejs. Adresu 90.90.0.2 nie pinguj — pod tą bramą nic na stanowisku nie stoi.
Zapora domyślnie blokuje przychodzące żądania echo ICMP. Efekt: serwer pinguje przełącznik i ruter bez problemu, a przy stacji dostaje same przekroczenia limitu czasu. To nie jest błąd sieci — nie szukaj problemu w kablu.
W GUI: wf.msc
→ Reguły przychodzące → znajdź „Udostępnianie plików i drukarek (żądanie
echa — ruch przychodzący ICMPv4)" → prawy przycisk → Włącz
regułę dla używanego profilu sieci.
netsh advfirewall firewall add rule name="ICMP Echo" protocol=icmpv4:8,any dir=in action=allowGdzie się traci punkty: całkowite wyłączenie zapory zamiast dodania reguły ICMP, testowanie z niewłaściwej maszyny (arkusz mówi „na serwerze"), zamknięcie okna ipconfig przed przyjściem egzaminatora i pingowanie starego adresu stacji sprzed odnowienia dzierżawy.
13
Checklista przed oddaniem
- Zapasowa pamięć RAM zamontowana, montaż zgłoszony i oceniony przed zamknięciem obudowy.
- Kabel prosty U/UTP zaciśnięty T568B po obu stronach i przetestowany w obecności egzaminatora.
- Urządzenia połączone wg schematu, diody link świecą na każdym używanym porcie.
- Tabela 2 wypełniona w komplecie, z wpisem TAK albo NIE w wierszu Wirtualizacja i uzasadnioną Oceną.
- Zrzuty w folderze
Wymaganiana nośnikuEgzamin-x, dają się otworzyć. - Ruter: WAN 90.90.0.1/29, brama 90.90.0.2, DNS 208.67.222.222 i 208.67.220.220, LAN wg arkusza, DHCP wyłączony. Zgłoszone ręką.
- Przełącznik: 10.80.0.3/24, brama 10.80.0.2, konfiguracja zapisana trwale. Zgłoszone ręką.
- Serwer: 90.90.0.3/29 z bramą 90.90.0.1 oraz 10.80.0.2/24 bez bramy, DNS 10.80.0.2.
- Usługa DHCP active (running), zakres 10.80.0.10 ÷ 30, domena egzamin.edu, dzierżawy 3600 i 10800 s, broadcast 10.80.0.255.
- Katalog
/home/administrator/skrypty_adminazawierakonta.shz prawami-rwx--x---. - Skrypt uruchomiony: istnieją konta uczen1…uczen5 i katalogi /home/3TI1…/home/3TI5.
- Tabela 3 wypełniona oboma poleceniami: chmod ze ścieżką i uruchomienie skryptu z parametrami uczen oraz 3TI.
- Stacja: połączenie LAN_S, adres z DHCP, WSL włączony, konto asystent standardowe, przydział 8 GB z ostrzeżeniem 7 GB, blokada tła pulpitu, zielony wskaźnik kursora tekstu.
- Test komunikacji z serwera do stacji, przełącznika i WAN rutera — zgłoszony i powtórzony przy egzaminatorze, adres stacji widoczny na ekranie.
- Arkusz zostaje na stanowisku. Nie wylogowujesz się i nie wyłączasz komputerów ani urządzeń sieciowych.
Przeczytanie rozwiązania to nie to samo, co wykonanie go w 150 minut z zaciskarką w jednej ręce i terminalem w drugiej. Otwórz oryginalny arkusz, ustaw stoper i zrób zadanie od zera — dopiero wynik tej próby pokaże, gdzie naprawdę stoisz.